Natuur en milieu


31 maart 2006

Cambior ontkent kwikvergiftiging in Kwakoegron

Paramaribo - ‘Van kwikvergiftiging door de Rosebel Gold Mines is geen sprake. Om de simpele reden dat het bedrijf bij de goudwinning geen kwik gebruikt.’ Dat zegt Roy van Aerde, voorlichter van Rosebel. Hij veegt daarmee in één keer een zwaarwegende verdenking van tafel.

Sinds de dochteronderneming van het Canadese goudbedrijf Cambior is neergestreken in het district Brokopondo, doen geruchten over zware kwikvervuiling de ronde.

Ze werden vorig jaar versterkt door de metingen van de Amerikaanse wetenschappen Daniel Peplow. De lucht rond het dorpje Kwakoegron aan de Saramaccarivier bevatte een uitzonderlijk hoog kwikgehalte, zes maal de internationale veiligheidsstandaard.

Elke ochtend even voor achten arriveren de 20 kinderen uit Commissariskondre per boot in Kwakoegron. Enkele minuten later gaat de bel. Dan wordt de vlag gehesen en het volkslied gezongen. En elke maandag begint de school van de Evangelische Broedergemeente met een lezing uit de bijbel en gezang. De leerkrachten maken geen grappen. Alles verloopt stipt op tijd. Na de plechtigheid zwermen de naar schatting 70 kinderen uit over drie leslocaties: de gammele oude kerk, het vroegere treinstation en een overdekte ruimte naast het Guesthouse. Het zijn noodvoorzieningen in afwachting van de nieuwe school, die in aanbouw is.

Kwakoegron is een klein bestuurscentrum aan de Saramaccarivier. Vroeger liep hier de zogeheten Lawa-spoorlijn doorheen van Paramaribo naar Brownsweg, die in het begin van de 20e eeuw speciaal was aangelegd om de goudvelden van Mindrineti, Sarakreek en Lawa te ontsluiten. Als een laatste treurige herinnering hieraan staat er nog een verroeste vooroorlogse locomotief in het dorpje Onverwacht. Suriname heeft nou eenmaal geen geluk met spoorlijnen.

Ook Kwakoegron is niet ontkomen aan de algemene verpaupering van het binnenland. Een tiental dorpsbewoners is in dienst van de overheid en kuiert elke werkdag naar het bestuurscentrum, praat wat met elkaar en keert vervolgens huiswaarts om zich te wijden aan de kostgrondjes, de visvangsten en andere beslommeringen. ‘Ze hebben niets te doen’, zegt Judith Zahlman gelaten. Ze is de beheerster van het Christiaan King Guesthouse, een eenvoudig logement in Kwakoegron.

‘De bestuursopzichter zit in Paramaribo. Er is geen toezicht.’ Kwakoegron heeft nog steeds met de goudwinning te maken. Het dorp doet dienst als uitgangspunt voor de vaart op de Boven Saramacca. Maar de weg ernaartoe is met een gewone auto niet meer te berijden en ook het goud heeft intussen een bittere bijsmaak gekregen.

Sinds enige tijd klagen de bewoners over buikklachten en over vis die snel bederft. Ze zijn volledig afhankelijk van de rivier. In de droge tijd wordt die ook gebruikt als drinkwater. ‘We kunnen het niet meer drinken.’ Dorpsbewoner George King wordt telkens weer boos als hij erover begint. ‘Je krijgt er buikpijn en diarree van.’

De assistente bij de medische post, Lucia Samuel, is trouwens minder stellig in haar diagnose. Ze weet van de klachten, maar geeft niet de indruk dat de situatie alarmerend is. Het vermoeden bestaat dat er sprake is van ernstige kwikvervuiling, afkomstig uit de mijnen van Gross Rosebel, even verderop aan de Mindrinetikreek.

Tegenover de monding van die kreek ligt Commissariskondre, ongeveer tien minuten varen van Kwakoegron. Ook daar klagen de bewoners steen en been. De 70-jarige Annie Pinas heft haar armen ten hemel. ‘De rivier vermoordt ons’, roept ze in het Surinaams. ‘De vis is binnen een dag bedorven.

Vroeger kon je hem veel langer bewaren.’ In augustus 2005 deed de Amerikaanse toxicoloog Daniel Peplow metingen met een zogeheten Lumex portable mercury analyzer. In de haarmonsters van 22 bewoners van Kwakoegron en Commissariskondre werden kwikgehaltes aangetroffen, die ver boven het niveau lagen van de bewoners in Paramaribo. Sindsdien is kwik een dagelijks gespreksonderwerp.

En hoewel vrijwel niemand in Kwakoegron direct werkzaam is bij Rosebel Gold Mines, wordt de nabijgelegen plant wel als de grote boosdoener aangewezen voor al het onheil dat de bewoners ondergaan. Volgens Rosebel’s woordvoerder Roy van Aerde gebruikt zijn bedrijf geen kwik, maar cyanide bij het scheidingsproces van goud en erts. ‘Cyanide is ook geen ongevaarlijk goedje, maar het wordt zeer zorgvuldig gefilterd, blootgesteld aan zonlicht en weer gefilterd’, verzekert hij.

De klachten over kwikvergiftiging neemt hij overigens wel serieus. ‘Rondom onze mijn zijn een aantal kleine gouddelvers actief. 'Poknokkers' noemen we die. Zij gebruiken wel kwik.’ De bal is dus uiteindelijk weer bij de overheid beland. Daar ligt de verantwoordelijkheid en de bevoegdheid om op te treden tegen vervuilende goudwinning. Maar het dagelijkse leven in Kwakoegron zelf vormt al een trieste karikatuur van hoe het bestuur functioneert in de periferie. Een oplossing lijkt dan ook nog heel ver weg. Voorlopig eten de bewoners vis met kwik. (DBS/Bron: Wereldomroep/ foto: webred.))

Amerikaanse wetenschapper gevlucht uit Suriname

David Peplow, de Amerikaanse mijnafval-ecotoxicoloog, die met zijn Lumex Mercury Analyser' een te hoog kwikgehalte boven Paramaribo en bij dorpelingen te Kwakoegron heeft vastgesteld, is vorige week in allerijl vertrokken uit Suriname uit vrees voor zijn leven en zijn apparatuur. Lees verder......>>>

30 maart 2006

Vuilstortplaats Ornamibo wordt heringericht

Paramaribo - Het ministerie van Openbare Werken (OW) wil een einde brengen aan de chaotische situatie op de openbare vuilstortplaats Ornamibo.

Het dumpen van vuil vindt niet altijd op een adequate wijze plaats en milieuaspecten worden niet in acht genomen.

Naast vliegen- en insectenplagen en de aanwezigheid van aasgieren, wordt nu ook de veiligheid van de werknemers bedreigd door personen die onderling vechten om allerhande goederen uit het gedumpte vuil te halen. In dat kader wordt nu een openbare aanbesteding gehouden voor de inrichting van deze vuilstortplaats.

Volgens OW-minister Ganeshkoemar Kandhai wordt bij de inrichting ernstig rekening gehouden met de milieu- en gezondheidsaspecten. “Ornamibo is bestemd voor huisvuil en we moeten daar zeker rekening gaan houden met de milieuaspecten. Wanneer je vuil daar stort zonder dat die plaats goed ingericht is, kunnen allerlei consequenties en effecten daaruit voortvloeien.”

Omdat de aanbestedingsprocedure nog gaande is, wil Kandhai geen details daarover verschaffen. De financiering van dit project zal deels uit de landsbegroting en deels uit donormiddelen geschieden. Vooruitlopend op deze inrichting heeft het ministerie een ploeg op Ornamibo die controlewerkzaamheden uitvoert zodat vuil op een adequate wijze gedumpt wordt.

“Vuil wordt nu op een wijze gedumpt zoals dat altijd gebeurd is. Het vuil wordt opgehaald, aangeleverd en met machines ‘weggedozerd’. Wij willen dat  nu op een meer verantwoorde wijze gaan doen.”

Om de veiligheid van werknemers tegen de personen die wroeten in het vuil te garanderen, heeft Openbare Werken het ministerie van Justitie en Politie medewerking gevraagd voor de handhaving van de orde daar. (dWT/Eric Mahabier; foto: Hijn Bijnen)


29 maart 2006

Illegaal vuilstorten

Voorzichtig manoeuvreert ze de auto op de berm tussen de hoofdweg en het fietspad ter hoogte van Shell Vredenburg. "Doe jij het of doe ik het?" "Doe jij maar vandaag." "Ja maar, ik heb het vorige keer ook al gedaan…"

Ze laat zich mopperend uit de auto zakken om het goed ingepakte huisvuil in de berm te zetten. Er staan grote borden met ‘Verboden huisvuil te storten’ en ‘Dit is een illegale stortplaats’. Ze zijn op tijd. Het is nog niet opgehaald. Automobilisten toeteren en schelden. Bromfietsers niet. Misschien zijn ze bang om een zak met vuil naar hun hoofd te krijgen.

Of misschien kennen ze het probleem en hebben ze er begrip voor. De campagnes van de overheid om Paramaribo schoon te houden missen hun uitwerking niet. Er wordt meer getoeterd en gescholden dan ooit tevoren wanneer je probeert op een nette manier van je huisvuil af te komen.
  
"Graaf een gat, gooi het er in en steek het aan!" Maar hoe doe je dat als het weken achtereen zwaar regent? Of als je zoals wij, dichtbij het waterwingebied woont? De ouderen hebben ons geleerd, dat we geen vuil mogen verbranden op onze plaats en ook geen afvalwater naar achteren mogen afvoeren, omdat het in het drinkwater terechtkomt. Tot een paar jaar geleden mochten we elke week ons huisvuil storten op Stowel, de vuilstortplaats achter Billiton. Nu mag dat niet meer.

Wij wonen in een stukje niemandsland waar de berm hooguit twee keer per jaar gemaaid wordt. Er wordt ook geen huisvuil opgehaald, terwijl dat in de plantagekernen en langs de hoofdweg richting Meursweg, elke dag gratis  gebeurt. Er zijn geen fietspaden en voetpaden langs deze drukke verbindingsweg met Zanderij.

Wie een grasmaaier heeft, houdt zelf het bermgras kort – als de portemonnee het toestaat om geld uit te geven aan gasoline. Lege blikjes, petflessen, etensresten en wat er nog meer naar ons gegooid wordt: alles wordt verzameld en opgeruimd. Soms een grote rijstzak per week, vooral tijdens de vakantieperiodes.

Een paar weken geleden ben ik naar het commissariaat geweest om te vragen of er een oplossing is voor ons probleem met huisvuil. Die is er wel. Voor vijftig Surinaamse dollar per maand komt de vuilophaaldienst een keer per week langs om het huisvuil op te halen. Een andere mogelijkheid is om via de districtscommissaris een verzoek naar Paramaribo te sturen om ook vuil op te halen tussen Onverwacht en Zanderij. Inmiddels is het verzoek aan de commissaris geschreven. Het wordt behandeld – als en wanneer hij weer in Para is…

Ons water is van een goede kwaliteit en u heeft net zo vaak als ik op de televisie kunnen zien dat het zelfs geëxporteerd kan worden. Dan is het zaak om te zorgen dat de kwaliteit goed blijft en alle maatregelen te treffen die nodig zijn om dit exportproduct te behouden voor de toekomst. Regelmatig huisvuil ophalen van Onverwacht tot Zanderij is een noodzakelijke investering in de toekomst van ons allemaal – geen gunst waar je om moet smeken! (dWT/Ignit Bekken)

28 maart 2006

Volksvergadering brengt rust in Galibi

Paramaribo - Na een drukbezochte dorpsvergadering, afgelopen zondag, is de rust in Christiaankondre en Langamankondre teruggekeerd. De onrust die heerste in de twee dorpen, die samen Galibi vormen, was het gevolg van de hardhandige arrestatie van een bewoner die werd verdacht van het stropen en verkopen van schildpaddeneieren.

Een deel van de dorpsbewoners verdacht de dorpshoofden ervan deze actie van het A-Team van de politie in gang te hebben gezet. Zondag werd voor iedereen duidelijk dat dat niet het geval was.

Tijdens de open ronde van de dorpsvergadering, gaven verschillende sprekers hun uiteenlopende mening over de situatie in Galibi. De actievoerders, die na de arrestatie een protestactie hielden, vroegen vooral de aandacht voor de schrijnende werkeloosheid onder de plaatselijke jongeren. Die leidt volgens hen tot stropen omdat het de enige manier is om de jonge gezinnen te onderhouden. De jongeren eisten ook meer inzicht in de financiën van projecten die in Galibi worden uitgevoerd.

Hierop riep dorpshoofd Pane de jongeren op zich beter te organiseren en meer deel te nemen aan het dorpsmanagement, organisatiewerk en ontwikkelingsprojecten die in gang zijn gezet. Op die manier zullen de jongeren automatisch meer inspraak krijgen en ervaring opdoen om de leiding te kunnen overnemen. Assembleelid Sylvie Kajoeramari vroeg de bevolking verzoeningsgezind te zijn en gezamelijk aan de ontwikkeling van Galibi te werken.
  
In de komende week zullen de dorpshoofden van Galibi gesprekken voeren met verschillende instanties om bepaalde zaken recht te trekken en onjuistheden weg te nemen. Vooral aan UNDP moet worden duidelijk gemaakt dat er geen sprake is van teleurstelling.

Het UNDP-project ging in 2001 van start en was bedoeld om werkgelegenheid te creëren voor de vroegere eierrapers. De plaatselijke organisaties, die het project niet naar tevredenheid uitvoerden, zullen de hand in eigen boezem steken en het project op korte termijn weer op gang te brengen. (dWT/Sjoukje Smedts)

24 maart 2006

Bewoners te Galibi teleurgesteld in UNDP

Paramaribo - Galibi is sinds maandag in een ernstige situatie beland. De dorpelingen zijn woedend over de handelwijze van de justitiële autoriteiten. De verhitte dorpelingen probeerden de schoolkinderen te betrekken bij de acties.

Enkelen scandeerden leuzen als ‘Weg met het Natuurbeheer uit het gebied’ en ‘Wij gaan de stranden bezetten.’ Na mobilisatie van de dorpelingen gingen de actievoerders naar de school en poogden de schoolkinderen uit de lokalen te halen. Intussen hadden zich tientallen bewoners verzameld om de acties te ondersteunen.

Het ‘Opo Kondreman’ werd gezongen door de actievoerders. De dorpelingen willen ook graag zien dat er arbeiders in dienst worden genomen voor de bescherming van de zeeschildpadden. Maar tot heden is er nog niets gebeurd.

Op 1 april start het officieel seizoen van de krape, waarbij er dan geen eieren meer geraapt mogen worden. Het schoolhoofd Sandra Johns heeft uit veiligheidsoverwegingen de school gesloten voor een dag. Ouderen zijn de mening toegedaan dat de krapekwestie weder moet worden herzien.

Sommigen beweren teleurgesteld te zijn in het UNDP- project van stichting Umari. Hetgeen bestemd was voor eco-toerisme, is in een diepe dal beland. Intussen krijgt de situatie een internationaal karakter. Er worden sympathiebetuigingen uit Frans-Guyana ontvangen en ook elders uit andere dorpen langs de Marowijnerivier. (DBS)

Galibi dorpsbewoners twijfelen aan bescherming zeeschildpadden

Marga Koloi bootst de bewegingen van haar broer na toen een politie ambtenaar op hem schoot.

Paramaribo - ‘Ik heb met mijn eigen ogen gezien. Ze hebben gericht op mijn broer geschoten,’ vertelde Marga Koloi, de jongere zus van Fabus Koloi, die maandag geboeid uit het dorp vervoerd is geworden door het A-Team van de politie.

De gemoederen zijn nog steeds verhit na een actie van de politie eenheid in het dorp. ‘De geboeide jongens zijn tentoongesteld als wilden,’ zegt een terneergeslagen moeder van Fabus. Moeder Koloi: ‘Als zijn zusje er niet was, zouden ze de jongen dood hebben gemaakt.

Dan zou je weer horen: Vluchtpoging!’ Een andere dorpsbewoonster: ‘De moordenaar en zijn gezin zouden met hun geweten rondlopen, dat hun vader een jongeman had vermoord.’ Ook de burgerij begint langzaam te twijfelen aan de bedoelingen van de bescherming van de zeeschildpadden in het reservaat. De lokale gemeenschap is van mening dat er eerder een afspraak was tussen Stinasu en het dorp, dat in een deel van het reservaat eieren geraapt mogen worden.

De scherpe patroon die gevonden is door de buurtbewoners.

Maar sinds een aantal jaren ervaart de bevolking dat er zonder enige melding vanuit Stinasu/ Natuurbeheer streng wordt opgetreden.

In het verleden was de Stichting Duurzaam Natuurbeheer Alusiaka, (STIDUNAL), een lokale milieu organisatie, counterpart van Stinasu.

Ook doen geruchten de ronde, dat de actie van de politie eenheid gebeurd is met toestemming van de dorpshoofden. De dorpsassistenten waren niet op de hoogte van deze handelwijze van de dorpshoofden. Dit is ook duidelijk naar voren gekomen in gesprek met een van de opsporingsambtenaren maandagmiddag. (DBS)

Samenleving moet initiatieven nemen tegen klimaatverandering

Paramaribo - Groepen in de samenleving moeten gemobiliseerd worden om zelf acties en initiatieven te ondernemen om voorbereid te zijn op de gevolgen van klimaatveranderingen.

Door het wereldkarakter hiervan is het namelijk cruciaal dat alle actoren hun bijdrage leveren waardoor een breed draagvlak wordt gecreëerd voor verdere acties op beleidsniveau. “Dit zal ons in staat stellen om effectief in te spelen op klimaat gerelateerde vraagstukken en een geïntegreerd beleid te ontwikkelen voor duurzame sociaal-economische groei”, stelt minister Clifford Marica van Arbeid Technologische ontwikkeling en Milieu.
 
Ondanks internationale pogingen blijkt uit onderzoek dat de concentratie van broeikasgassen in de atmosfeer proportioneel toeneemt. Voor ontwikkelingslanden, die door hun lage industriële ontwikkeling hiertoe nauwelijks bijdragen, is dit niet bemoedigend. Marica vindt dat Suriname daarom krachtiger moet optreden in de wereld, omdat het land door de instandhouding van zijn tropisch regenbos voor een belangrijk deel bijdraagt aan een schonere lucht. Daarom staat het land op het punt het Kyoto-protocol te ratificeren.

Marica sprak gisteren in een workshop waarin gedebatteerd is over het huidige kustprofiel van de districten Paramaribo en Wanica. Deze staan steeds meer onder druk, zonder dat de stijging van de zeespiegel wordt meegerekend.

De kust blijft afnemen door erosie en het verdwijnen van de mangrovebossen, waardoor eco-systemen in het kustgebied in gevaar komen, zegt Sieuwnath Naipal, projectcoördinator van het Netherlands Country Assistent Program. Hij vindt dat er proactief gewerkt moet worden ten aanzien van een worst case scenario.

Klimaatverandering is niet alleen een wereldmilieuprobleem, maar heeft een grote invloed op de ontwikkelingsprocessen van landen. Vooral landen als Suriname met zwakke en nog niet goed ontwikkelde economieën, zijn het kwetsbaarst. Het vernietigend effect van klimaatverandering treft dan ook de armste bevolkingen.

“Op internationaal niveau is men tot de conclusie gekomen dat het noodzakelijk is om aandacht te besteden aan het integreren van klimaatsaspecten in het ontwikkelingsproces van landen.” (dWT/Vernon Texel)

23 maart 2006

Zware boetes voor milieuvervuilers Noord

Paramaribo - Politie Geyersvlijt gaat vanaf volgende week achter milieuvervuilers van Paramaribo-Noord aan. Autowrakken en grof vuil moeten van de openbare weg, blote percelen moeten schoon en fabrieken, eetgelegenheden en winkels worden gecontroleerd op de vergunningsvoorwaarden en in het bijzonder de hygiëne.

Overtreders riskeren een boete van minimaal 350 Surinaamse dollars. Met het Openbaar Ministerie (OM) gaat de politie na hoe grondbezitters die in het buitenland wonen, toch de boete en het opschonen van hun eigendom te laten betalen.

“Voor ons is belangrijk, dat de wrakken en het vuil weggehaald worden van de openbare weg”, verduidelijkt inspecteur Guno Roosenhoff van het Bureau Geyersvlijt tegenover dWT. In deze grootscheepse actie participeren onder andere Milieubeheer, de Brandweer, het Bureau Openbare Gezondheidszorg en het districtscommissariaat.

Bewoners van het gebied dat begrensd wordt door de Surinamerivier, Mahonylaan, Tourtonnelaan, Gonggrijpstraat richting Atlantische Oceaan, zijn via de media op de hoogte gesteld. Het team start officieel op 31 maart.

Degenen die niet hebben gereageerd, krijgen een proces-verbaal aan hun broek. Roosenhoff geeft aan, dat het controleteam nu een plan van aanpak ontwikkelt in samenspraak met het OM. Uit de goedgekeurde Boetewet blijkt vooral dat de artikelen over het milieu nog niet van kracht zijn. In dit kader moet de hoogte per geval goed worden afgestemd met het parket.
 
Het bedrijf Cobo, opkoper van schroot, is al bereid gevonden om vijf bakken op strategische punten in Noord-Paramaribo te plaatsen waar het grof vuil – metaalwaar – kan worden gedeponeerd. Bij overmacht is het bedrijf zelfs bereid om op verzoek van de eigenaar wrakken op te ruimen.

Daarnaast zullen met behulp van het kadaster de onbekende eigenaren van percelen worden opgespoord. Intussen neemt Milieubeheer de opschoning van deze verlaten panden voor zijn rekening. Bij het parlement ligt nog een wetsvoorstel om de kosten van onderhoud te verrekenen door verbeurdverklaring van de panden.

Roosenhoff zegt dat in een later stadium de controleactiviteiten worden uitgebreid naar het gehele ressort Geyersvlijt. (dWT/Fenny Zandgrond)

Paramaribo Zoo krijgt opknapbeurt

Paramaribo - Paramaribo Zoo is de enige dierentuin in Suriname. Toch is de tuin onaantrekkelijk voor de Surinaamse bevolking en voor toeristen. Maar daar komt gauw verandering in.

De Zoo houdt nu een klantvriendelijkheidsonderzoek bij zijn bezoekers, naar aanleiding van de negatieve reacties die de dierentuin kreeg en het dalend aantal bezoekers. Aan de hand van de resultaten krijgt de zoo een grondige opknapbeurt.
 
Hoewel het onderzoek nog volop aan de gang is, kan Lucinda Vermeulen, die zich bezighoudt met de enquête, nu al enkele belangrijke punten opsommen. “Bezoekers vinden dat er vooral aan de veiligheid en de verzorging en behuizing van dieren gewerkt moet worden. Zo is het tijgerverblijf niet meer dan een roestig oud gaasje.”
 
Paramaribo Zoo vond al een vrijwilliger om een nieuwe kooi te maken en is nog op zoek naar staaldonaties. Dat is niet alles. De varkens krijgen een betonnen vloer, het slangenverblijf wordt opgeknapt en uitgebreid, de kinderboerderij krijgt een nieuwe wei en het hele domein moet omheind en beter bewaakt worden.

Dat laatste is een grote investering, maar volgens Pim de Vreeze, die zich bezighoudt met de verbetering van de kinderboerderij en de hele dierentuin, broodnodig. “Er worden niet alleen materialen, maar ook dieren gestolen. Recent zijn enkele varkens verdwenen, vermoedelijk door mensen die hen als een lekkernij zagen,” aldus De Vreeze.

Op 28 mei bestaat Paramaribo Zoo 40 jaar. Die dag ziet de zoo echt als een nieuw begin. De eerste steen voor een nieuw entreegebouw wordt dan ook gelegd. Uiteindelijk is het de bedoeling om de dierentuin uit te breiden, omdat hij toch belangrijk is voor de samenleving, daar niet iedereen in het binnenland komt. (dWT/Sjoukje Smedts en Tinne Mispelters)

14 maart 2006

Schoonmaakproject Brownsberg op komst

Paramaribo - Nelson Wens is uitbater van touroperator Moonlight Jungle Tours en doet aan ecotoerisme. Hij is geboren en getogen in en rond het regenwoud in Boven-Suriname, waar hij zijn liefde en respect voor de natuur ontwikkelde.

Tijdens het gidsen op Brownsberg heeft hij gemerkt dat het natuurgebied vervuild is en daar wil hij wat aan veranderen.

‘Er ligt heel wat afval op de Brownsberg. Ik zoek sponsors om een project te financieren om Brownsberg weer schoon te maken. Daarbij wil ik scholen op educatieve uitstap naar Brownsberg nemen.

Ze kunnen dan helpen de natuur weer schoon te maken,’ zegt Nelson. Voor de financiering van het project wil hij te rade gaan bij grote natuurverenigingen zoals WWF, maar ook bij kleinere en lokale verenigingen en vastberaden natuurliefhebbers.

Hij wil het echter niet alleen bij Brownsberg laten. ‘De Brownsberg dient slechts als startpunt om een voorbeeld te geven. Als de interesse van de sponsors groot genoeg is, kunnen we elders ook werken,’ aldus Nelson.

Via dit project wil hij tegemoetkomen aan de term ‘ecotoerisme.’ Nelson is opgegroeid in het oerwoud.

Zijn voorouders leerden hem dat de natuur moet worden gekoesterd en dat er duurzaam mee moet worden omgegaan. Deze ideologie wil hij doorgeven aan mensen die vreemd zijn aan het bos.

       

Nelson zoekt momenteel naar geïnteresseerde sponsors om samen met hen dit project uit te werken. (DBS/Cid Jimenez & Eline Creve)

13 maart 2006

Opgepakt voor rapen schildpadeieren

ALBINA - Een bewoner van Galibi is in Les Hattes, aan de Frans-Guyanese kant, opgepakt voor het rapen van schildpadeieren. De jongeman had in vereniging inmiddels 8.000 eieren in zakken klaar staan om met een boot af te voeren, toen beambten hen in de gaten kregen.

Twee rapers zijn met hun boot gevlucht. De verdachte riskeert een lange gevangenisstraf in een Franse cel. De straatwaarde van de eieren wordt geschat op 3.500 Surinaamse dollar.

Dit weekend heeft Lands Bosbeheer (LBB) voor de kust van Galibi een boot met vijf Guyanezen aangehouden die met drijfnetten visten in de no-fishing zone. Deze zone is ingesteld om de schildpadden te beschermen. De boot is in beslag genomen en naar Albina gebracht. De kapitein en stuurman zijn in verzekering gesteld. (dWT/Hugo den) Boer

10 maart 2006

BOG waarschuwt milieuvervuilers

NIEUW-NICKERIE - “Terwijl de commissie schoonmaak Nieuw-Nickerie haar best doet het district schoon te houden van allerlei vuil, petflessen en andere zaken, zijn heel wat burgers op een heel onverantwoordelijke manier bezig hun huisvuil langs de openbare weg dumpen".

Antonius Winter, hoofd van het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG) afdeling Nickerie, waarschuwt de milieuvervuilers.

Hij bracht gisteren een bezoek aan de Cassaveweg ten westen van Nieuw-Nickerie na rapportage over de onhygiënische situatie in die omgeving.

“We zullen hard optreden tegen de mensen die zich niet storen aan de vele oproepen van de commissie om hun vuil op een gepaste manier te verwerken of zelf te brengen naar de vuilstortplaats langs de Corantijnrivier.” Het vuil wordt in de avonduren gedumpt en omdat de woonhuizen op een afstand staan, worden de overtreders niet gezien.

Aan de buurtbewoners is gevraagd om de namen van de personen of kentekennummers van de voertuigen te noteren die zich aan vervuiling schuldig maken. Het blijkt dat ook een politiedienstvoertuig onlangs is ingezet om ’s nachts vuil te vervoeren naar die locatie. Winter is bezig het kentekennummer van het voertuig te achterhalen en zal dat doorgeven aan de leiding van de politie.

Een kwalijke zaak noemt Elfried Metroos, Gewestelijke politiecommandant het. Hij wil weten welk voertuig is gebruikt en door wie, zodat er gepaste maatregelen getroffen kunnen worden. “Het kan niet zo zijn dat een politieambtenaar zich schuldig maakt aan het dumpen van vuil langs de openbare weg, terwijl de politie juist het goede voorbeeld moet geven,” zegt Metroos.

Ook districtscommissaris Bhagwatpersad keurt het gedrag van de mensen af en deed een dringend beroep om zich te houden aan de vastgestelde regels. “We gaan ernaar werken dat er ordening komt in de vuilophaal en verwerking ervan.” (dWT/Beta Debidien)

3 maart 2006
 
Overbevissing bedreigt gemeenschap Boven-Coppename

Paramaribo - Bewoners van het ressort Boven-Coppename in het district Sipaliwini voelen zich economisch benadeeld door overbevissing. Dit meldt NDP-ressortraadslid Ronny Sabajo. 

“Guyanese vissers uit Nickerie plegen met honderden sleepnetten dwars over de rivier tot in de Arawarakreek, massale roof op de visgronden in dat gebied met grote SK-boten.

Deze boten zijn niet bestemd voor de binnenvaart”, aldus Sabajo die afkomstig is uit Donderskamp. Hij zegt dat de bewoners hierdoor een mogelijkheid wordt ontnomen een behoorlijk bestaan te hebben.



“De vissers komen het gebied binnen via Wageningen en de Arawarakreek. Bovendien worden de bewoners ook geprovoceerd, waartegen ze niets kunnen doen”, vertelt Sabajo. Maar ook de “explosieve toename” van kevers vormt een bedreiging. Recentelijk is een aanplant van 600 ton pomtayer door kevers vernietigd. “We zitten nu aan de grond”, zegt Sabajo. “Ook mogen we van ‘s Lands Bosbeheer geen picolets meer vangen.”

Het ressort telt volgens cijfers van het Algemeen Bureau voor de Statistiek 595 bewoners, met Donderskamp als grootste dorp met ruim 300 mensen. Visvangst is één van de middelen van bestaan, naast jacht en landbouw.

“Door de ontstane situatie zijn voornamelijk de jongeren alle perspectieven ontnomen. We zijn bang dat het verkeerd afloopt met deze groep”, vreest Sabajo. “Daarom doen wij een beroep op de regering maatregelen te nemen om deze praktijken te stoppen. Door het ontberen van inkomen kunnen we onderwijs voor onze kinderen in Paramaribo niet garanderen, omdat we geen geld hebben om het internaat te betalen.” (dWT/Isaak Poetisi)
 

Goejaba drinkwaterproject krijgt ondersteuning

Paramaribo - Rotary Club Paramaribo ontving woensdagavond een cheque van 44.500 US dollar van Suriname Aluminum Company (Suralco). Dit geld wordt integraal gebruikt voor de medefinanciering van het Goejaba drinkwaterproject.

Samen met de Stichting Ontwikkeling Goejaba en Omstreken (STOGO), wil de Rotary Club de inwoners van het dorp Goejaba, gelegen in het district Sipaliwini, schoon en veilig drinkwater bieden. Dit doen ze door een waterleidingssysteem op te zetten dat water zal pompen uit een nabijgelegen bron.

Daarna wordt het water gezuiverd en opgeslagen in een reservoir. Vanuit dit reservoir kan het water worden gedistribueerd naar de verschillende huishoudens in het dorp en de nabijgelegen gebieden.

Voor het onderhoud van het systeem wordt het Water Comité van Goejaba getraind in het managen ervan, ook wat hygiëne en onderhoud betreft. Na de oplevering van het project, wordt deze training alsook de monotoring en het onderhoud van het systeem nog twee jaar voortgezet.

Voor inwoners van Goejaba wordt met dit project een langgekoesterde wens werkelijkheid. Momenteel moeten de vrouwen uit het dorp dagelijks nog over een lange afstand emmers water aandragen. Maar het project zal zeker ook bijdragen tot de veiligheid en gezondheid van de dorpelingen in het algemeen, denkt Warren M. Pedersen, Suralco's Managing Director.  De totale kosten van het project worden geraamd op 88.000 US dollar. (dWT/Sjoukje Smedts)

1 maart 2006

Aanpassing wetten belangrijk bij aanpak milieuproblemen

Paramaribo - Een gezamenlijke en structurele aanpak van zwerfvuil en geluidshinder in buurten is momenteel meer dan ooit gewenst. Dit begrijpen buurtmanagers, jongerengroepen en de buurtnetwerken van Koewarasan, Flora en Latour al te goed.

In dit kader heeft de werkgroep Milieu van het Bureau NGO Forum  een milieuworkshop afgelopen vrijdag georganiseerd met als thema 'Een gezamenlijke en structurele aanpak van zwerfvuil, grofvuil en geluidshinder in de buurten'. 

Het creëren van een wettelijk kader is van essentieel belang voor een effectieve aanpak van het milieu vraagstuk. Instanties die verantwoordelijk zijn voor de controle en naleving van die wetten moeten goed met elkaar samenwerken. Sociale controle ontbreekt vooralsnog. Een gedegen voorlichting behoort ook tot de aspecten die volgens de deelnemers van belang zijn bij de wijze van aanpak.

Albert Alleyne, voorzitter van de werkgroep en milieuactivist presenteerde de resultaten van zijn onderzoek in samenwerking met buurtorganisaties naar de ophaal van grof vuil in buurten, het petflessen probleem en geluidshinder. Hij constateert dat ondanks het feit dat 75 procent van de Surinaamse bevolking in de districten Paramaribo en Wanica woont er geen openbare stortplaatsen zijn voor grof vuil.

Burgers willen af van hun grof vuil, maar het moment dat de burger pogingen daartoe onderneemt is hij volgens de wettelijke bepalingen in overtreding. Alleyne geeft aan dat het probleem van grof vuil aangepakt kan worden door verzamelaars van ijzer vergunning te verstrekken en importeurs van auto's en autobanden te laten meewerken aan het opruimen van afgeschreven producten. “Geluidsoverlast geeft zorg niet alleen voor overlast, maar ook ziekten”, benadrukt Alleyne.

Clyde Vrede, buurtmanager van Flora A,  geeft aan dat er tal van wetten zijn die bescherming kunnen bieden tegen milieuvervuiling. Maar er zijn ook tal van drempels die de toepassing van die wetten en de garantie dat deze worden nageleefd, belemmeren. Deze regels moeten aan de tijd worden aangepast. (dWT/Isaak Poetisi)

Vuilnis uit Paramaribo wordt gedumpt langs Weg naar Atjoni

Paramaribo - Oude voertuigen, ijskasten, wasmachines, televisietoestellen en gasfornuizen en zakken vol met vuil.

Deze troep wordt sinds kort vanuit Paramaribo aangevoerd en ongeveer vijf kilometer verwijderd van Brownsweg door trucks gedumpt.

Ressortraadslid  Apeli Geddeman, die dit onmaatschappelijk gedrag in de publiciteit brengt, hekelt het dumpen van karkassen langs de Weg naar Atjoni in het district Brokopondo.

Hij zegt dat enkele truckchauffeurs die zand vervoeren uit de omgeving de rommel meenemen vanuit Paramaribo. Na dit gedumpt te hebben keren zij terug met grind of andere zandsoorten. Eerst is geprobeerd om ongeveer twee kilometer voor Brownsweg de karkassen en vuil achter te laten, maar na protest van bewoners kilometers wordt nu verder gereden.

Districtscommissaris Hugo Pinas zegt desgevraagd dat hij de situatie heeft waargenomen. Zijn bestuursdiensten zijn intussen geïnstrueerd om op de nieuwe bromfietsen de schuldigen te registreren. Gezien de hoeveelheid bestaat sterk het vermoeden, dat het vuil niet afkomstig is van de lokale bevolking, maar inderdaad uit de stad wordt aangevoerd.

De burgervader stelt, dat niet alleen langs Atjoni-pasi , maar ook langs de Afobakaweg vuil wordt gedumpt. Dit is geenszins bevorderlijk voor het toerisme, benadrukt hij. Beperking is evenwel het ontbreken van een milieuwet wat een strakke aanpak van dit euvel bemoeilijkt.
 
Niet alleen het dumpen van vuil, maar ook het rijgedrag van de chauffeurs wekt ergernis bij de lokale bevolking. Geddeman verklaart dat vooral ‘s avonds trucks op de Afobakaweg en Atjoni-pasi met slechts één enkele verlichte koplamp rijden. Zij worden hierdoor voor een bromfiets aangezien met alle noodlottige gevolgen. Sommigen beschikken slechts over scherp (bright) licht, waardoor tegenliggers worden verblind. Daarnaast blijkt dit zwaar materieel vaak technische mankementen te hebben.

Geddeman weet van een geval vorige week op de Afobakaweg , waarbij een Daftruck tot grote schrik van de passagiers plotseling op een bus afkwam. Achteraf bleek dat een onderdeel van de truck het had begeven. (dWT/Fenny Zandgrond)