Roep om privatisering Milieubeheer
Zoeken ? ( Cntrl + F )
Natuur en milieu
31 december 2008
Roep om privatisering Milieubeheer
Paramaribo - De vakbond bij Milieubeheer heeft maandag opnieuw de privatisering van het directoraat Milieubeheer, dat onder het ministerie van Binnenlandse Zaken ressorteert, ter discussie gesteld. Voorzitter Hugo Blanker meent dat het directoraat als parastataal slagvaardiger wordt en de productiviteit zal verhogen.
Hij weet van een zeventigjarige gepensioneerde die hem huilend aangaf maandelijks SRD 484 te ontvangen en met dit bedrag niet in zijn levensonderhoud kan voorzien. “Wat doe je daarmee”, vroeg de vakbondsman.
Blanker stelde voor dat het staats Pensioenfonds wordt gemoderniseerd. Het fonds moet worden getransformeerd tot een belangrijke factor in de economie van Suriname. Beleid is daarvoor nodig, dat niet opgehangen wordt aan een toevallig minister of politieke partij.
Minister Maurits Hassankhan kon gedeeltelijk meegaan met het privatiseringsidee voor Milieubeheer. Niet het gehele directoraat, maar specifieke diensten zouden kunnen worden afgestoten. Echter zal deze kwestie breed maatschappelijk draagvlak nodig hebben. De bewindsman verzekerde dat een besluit hierover niet zal afhangen van een toevallig politiek klimaat.
Reeds is een externe deskundige aangetrokken om het directoraat door te lichten en voorstellen te doen voor herstructurering. Hassankhan roemde het cijfer zeven dat een oppositielid in het parlement Milieubeheer toekende voor de wijze waarop het stadsverfraaiingsplan wordt uitgevoerd. “Dat is niet niks.”
Hassankhan kondigde desgevraagd ook aan dat volgend jaar een nieuw personeelsbeleid wordt doorgevoerd op Binnenlandse Zaken. Dit beleid wordt integraal bij alle ministeries geïntroduceerd. Zo kunnen ambtenaren uiteindelijk aan carrièreplanning doen en werken aan een duurzame verbetering van hun positie.
Strenger wordt gelet op het ziekteverzuim en er zijn reeds gesprekken gevoerd met de staatskeuringscommissie. Een concept bestaat om bedrijfsartsen aan te stellen bij de ministeries om zo het ziekteverzuim van ambtenaren, dat buitensporige proporties aanneemt, in te dammen.
Naast toezichthoudende maatregelen zijn acties ondernomen om het werkklimaat van de ambtenaren te veraangenamen. Zo is het Centraal Bureau voor Burgerzaken van computers voorzien en zijn de gebouwen opgekalefaterd, zodat ook de dienstverlening merkbaar verbetert. (dWT)
27 december 2008
Primaire afvoerkanalen niet opgeschoond voor regenperiode
Het Overeemkanaal is dichtbegroeid door achterstallig onderhoud.
Paramaribo - Primaire lozingen, zoals het Overeemkanaal op Zorg en Hoop en die langs de Benjaminstraat te Rainville, zijn slecht onderhouden.
Verzanding van het rioolstelsel, rommel in de open rioleringen, dichte begroeiing met waterplanten, verstoppingen van duikers en afkalving van het riolenstelsel vormt een drastische beperking van de afvoercapaciteit van de ontwateringstructuur.
Een dergelijke achterstand in onderhoud heeft tot gevolg dat delen van Paramaribo bij de geringste regenval onder water lopen. In een eerder gesprek kondigde het hoofd van de afdeling Ontwateringswerken, Rawinderkoemar Mathoera, van het ministerie van Openbare Werken (OW) een tweede opschoningsronde van de primaire afvoerkanalen aan. Dit is echter niet gebeurd.
Mathoera gaf aan dat OW bezig is een onderhoudsprogramma uit te voeren om in het kader van het master ontwateringsplan Groot-Paramaribo alle primaire hoofdkanalen uit te baggeren. Het is de bedoeling dat op het zelfde moment, het fatsoeneren en handmatig onderhouden van de bermen zal plaatsvinden.
Satish Mohan, waarnemend hoofd van deze afdeling, bevestigt dit, maar zegt dat de werkzaamheden niet zijn uitgevoerd, omdat het vrijkomen van de benodigde financiële middelen te lang heeft geduurd. Het ministerie is in januari zover om het afvoerkanaal langs de Jamaludinstraat aan te pakken. Het proces tot aanbesteding daartoe is al ingezet.
De opschoning van het Overeemkanaal, dat aansluit op de Domineekreek, wordt apart aanbesteed. Het ontwateringsgebied Domineekreek beslaat een oppervlakte van 670 hectaren. De buurtbewoners zijn echter de mening toegedaan dat deze kanalen in de droge tijd moeten worden uitgegraven in het midden tot de onderkant van de rioolbuizen en niet zoals OW het nu laat doen door alleen maar het talud uit te graven in de regentijd.
In oktober 2004 heeft OW als voorloper op het masterplan Ontwatering Groot-Paramaribo twee overeenkomsten met het ingenieursbureau ILaco NV getekend. Het ging in deze om ingenieurs- en advieswerkzaamheden, die verricht moesten worden voor de verbetering van de ontwatering van de gebieden Ephraimzegen en omgeving, alsook het ontwateringsgebied van het Overeemkanaal en de Domineekreek.
Deze gebieden hadden regelmatig te kampen met wateroverlast bij regenbuien. Het ingenieursbureau moest binnen vijf weken met een totale inventarisatie komen van de aanwezige ontwateringinfrastructuur binnen de projectgrenzen. Voorts moesten alle topografische gegevens in kaart worden gebracht, om zodoende een adequate oplossing aan OW ter beoordeling aan te bieden. (Isaak Poetisi/dWT/foto: Stefano Tull)
Samenleving niet bewust van invloed milieusectoren
Paramaribo - Surinamers zijn zich totaal niet bewust van invloeden die milieusectoren hebben op de samenleving. Zo wordt niet begrepen hoeveel milieu-economische waarde gepaard gaat met bijvoorbeeld mijnen van een hoeveelheid bauxiet, de productie van elektriciteit, of het aanboren van waterbronnen. “Suriname heeft een overschot aan natuurlijke hulpbronnen en dat weten de mensen ook.
Alleen beseffen ze niet hoeveel waarde die natuurlijke hulpbronnen vertegenwoordigen”, zegt Andreas Talea, coördinator Economische en Milieustatistieken bij het Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS). De afgelopen week heeft het bureau een nieuwe publicatie uitgegeven over milieuaspecten.
Het vaststellen van de waarde van natuurlijke hulpbronnen zal een noodzakelijke verplichting moeten worden om richting te kunnen geven aan de economische ontwikkeling van het land. “Ik ben daarom blij te constateren dat op het ministerie van Regionale Ontwikkeling er een begin is gemaakt met denken en praten in termen van waarde over het Surinaamse bos.
Onze vele natuurlijke hulpbronnen zijn allemaal inkomstenbronnen. In de jongste publicatie worden milieusectoren als het klimaat, transportgezondheid, afval en afvalverwerking, water en elektriciteit nader geanalyseerd. Zo wordt onvoldoende beheer van afval gezien als een serieuze bedreiging voor de gezondheid met vele risico’s voor het milieu, vervuiling van grond en oppervlakte water. Dit, terwijl afval kan worden gebruikt voor de productie van energie en meststoffen of als recycle product.
Ook de constante toename van motorvoertuigen heeft een effect op het milieu, waartegenover weer een bepaalde economische waarde staat. Deze trend volgt sinds 2001, met uitzondering van 2005, een stijgende lijn. Ongeveer 56 procent van alle geregistreerde motorvoertuigen in 2007 waren personenauto's.
De milieuwaarden die hiermee gepaard gaat, zijn geluidsoverlast als grootste, daarna afval, landfragmentatie, verlies van habitat en uitstoot van broeikasgassen. De meeste milieuklachten over alle sectoren komen voor in Paramaribo, gevolgd door Commewijne. Over het toerisme, dat wereldwijd aan het groeien is, zegt de publicatie dat die ook een bepaalde druk legt op het milieu die in waarde wordt omgezet.
Zo worden tal van sectoren besproken die een effect hebben op het milieu zonder dat daartegenover een waarde wordt bepaald. De publicatie is de derde in deze reeks, alleen wordt in tegenstelling tot de twee voorgaande de data niet alleen gepresenteerd, maar ook geanalyseerd. Hierbij wordt in grafieken weergegeven hoe wordt omgegaan met natuurlijke hulpbronnen, zoals bijvoorbeeld het energieverbruik in Suriname.
Talea zegt dat met voorlichting de gemeenschap bewuster gemaakt kan worden over de waarde die milieusectoren hebben voor de economie. Deze publicatie die bij het ABS te koop is, kan daarbij helpen. In de volgende publicatie zal een overall beeld worden gegeven over het milieu in het land. Dit zal worden gedaan in samenwerking met andere milieuorganisaties, zoals het Nimos. (dWT)
24 december 2008
Onvoldoende beheer afval is zeer serieuze bedreiging
Paramaribo - Onvoldoende beheer van afval is een zeer serieuze bedreiging voor de gezondheid van de mens en bevat tevens vele risico’s voor het milieu: vervuiling van grond – en oppervlaktewater, bodemcontaminatie en bijdrage aan globale verwarming. Echter kan afval ook worden gebruikt als hulpbron voor de productie van energie en meststoffen of als recycle product.
Dit kwam gisteren naar voren tijdens de gehouden presentatie van de publicatie getiteld: ‘Milieustatistieken’. Het betreft hier een publicatie van het Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS). De presentatie is gehouden door drs. Andreas Talea.
De publicatie toont dat Paramaribo dominant is voor de meeste milieuklachten, gevolgd door het district Commewijne. Geluidsoverlast was dominant in alle jaren, van 2006 tot juli 2008. Het overgrote deel van de milieugerelateerde transportinvloeden heeft te maken met geluidsoverlast, afval, landfragmentatie, verlies van woongebied en green house gas emissies.
De toename van de mobiliteit van mensen en goederen draagt bij aan de stijging van de transportvolume en aan de groeiende druk op het milieu. Sedert 2001, is er een constante groei te zien in het totaal aantal geregistreerde motorvoertuigen op de openbare weg, met uitzondering van 2005, welke een lichte daling van 1.2 % over 2004 laat zien.
Ongeveer 56 % van alle geregistreerde motorvoertuigen in 2007 waren personenauto’s, 25% bromfietsen en vrachtauto’s 16%. De statistieken over de internationale en nationale vliegbewegingen laten beide een stijging van het aantal vliegbewegingen zien tussen 2000 en 2007.
Het J.A. Pengel vliegveld is dominant voor internationale bewegingen en het Zorg & Hoop vliegveld is dominant voor binnenlandse vliegbewegingen. Het district Sipaliwini is het district met de meeste vliegbewegingen.
De regenval van mei 2006 heeft overstromingen veroorzaakt nabij de grote rivieren in het binnenland van het land, namelijk: de Saramaccarivier, de boven Surinamerivier en de Tapanahonyrivier. Ongeveer 25.000 tot 30.000 km² land liep onder water. De overstroming was van invloed op bijna 25.000 mensen en 157 dorpen.
De directe zorgpunten houden verband met gezondheidsrisico’s zoals diaree en malaria, psychosociale en economische invloeden van de ramp en de schade aan het transportnetwerk en andere infrastructuur. De invloeden van de bevolking op het milieu verschillen naar woorden van drs. Talea afhankelijk van de verschillende demografische indicatoren, zoals bevolkingsgrootte, groei, bevolkingsdichtheid en spreiding.
Met betrekking tot de schatting van de 2006 midjaarlijkse bevolking (504,257) groeide de Surinaamse bevolking met 1.1% naar 509, 970 personen in 2007. De indeling van de bevolking naar geslacht is stabiel gebleven. De mannen nemen 50.3% voor hun rekening en de vrouwen het resterende gedeelte.
Een vergelijking van de 2004 bevolkingsomvang met de geprojecteerde bevolking van 2024 laat een stijging zien van 492,829 naar 625,354, wat een stijging is van 27%.
Met betrekking tot de omvang van het huishouden zijn gemiddeld 4 personen per huishouden dominant voor het kustgebied, namelijk Paramaribo, Wanica, Commewijne, Nickerie en Saramacca met uitzondering van Coronie waar 1 persoon per huishouden dominant is. In de districten Brokopondo en Sipaliwini is 1 persoon per huishouden dominant.’ (DBS)
20 december 2008
Grote lalau gevangen te Ornamibo
Paramaribo - Enkele vissers hebben gistermorgen een grote lalau gevangen in de Surinamerivier.
Rond vier uur in de ochtend op vrijdag zwom de lalau zich vast in een fuiknet dat geplaatst was te Ornamibo, vlak tegenover de Adhinweg.
De vis woog ongeveer 70 kg en het had een lengte van ongeveer 1.60 meter. Op de foto het moment waarop de reuze lalau door enkele mannen wordt gedragen naar huis. (DBS/foto: Roshan Rampertap)
19 december 2008
Milieubeheer maakt politieterrein schoon
Paramaribo - Het directoraat Milieubeheer (MB) heeft gevolg gegeven aan het verzoek van de ressortcommandant (RC) van het ressort Geyersvlijt, inspecteur van politie 2de klasse, G.E.W. Roosenhoff, om het politieterrein achter de basis van het Arrestatieteam (AT) te maaien.
Door achterstallig onderhoud is het gras wederom heel hoog gegroeid. Begin januari volgend jaar wordt daar een multipurpose trainingscentrum ten behoeve van de politie gebouwd. Echter dient het terrein eerst bouwrijp gemaakt te worden.
In een brief gedateerd 12 december heeft de RC het verzoek gedaan aan de directie van MB. De dienst heeft op haar beurt de medewerking verleend door 3 tractormaaiers met operators ter beschikking te stellen. De werkzaamheden waren onder toezicht van coördinator Mohan Ramkisoen. (Zahier Azizahamad/DBS)
17 december 2008
Vuilophaal Commewijne gestart
Paramaribo - Vier aannemers zijn intussen aangetrokken door het directoraat Milieubeheer (MB) om de vuilophaalwerkzaamheden tot en met 31 december te garanderen in het district Commewijne.
In principe zijn het dezelfde aannemers die op frequente basis werkzaamheden voor MB uitvoeren, maar vanwege financiële problemen zij vroegtijdig aangezegd waren door MB om elders uit te kijken naar emplooi.
Maandagmorgen zijn de contracten met de 4 aannemers getekend, waarna men gelijk een aanvang maakte met het ophalen van het huisvuil in Mariënburg, Commewijne.
Bewoners van Commewijne hadden tegenover DBS hun misnoegen geuit over het feit dat hun huisvuil sedert 1 december niet meer was opgehaald door MB vanwege liquiditeitsproblemen.
De districtssecretaris van Commewijne, Harold Sheombarsing, zegt tegenover DBS dat vanwege contractuele verplichtingen de werkzaamheden een beetje vertraagd zijn. Hij vroeg de mensen van Commewijne nog even geduld te betrachten, waarna het probleem tot het verleden zal gaan behoren.
Na bemiddeling van de districtscommissaris van Commewijne, Humphrey Soekimo, en de leiding van MB heeft men een noodoplossing gevonden om tot en met 31 december het vuilophaalproject te continueren.
Hierna zal het commissariaat de draad moeten oppakken om het project huisvuilophaal te continueren. Sheombarsing zegt dat zij in die tussentijd genoeg tijd zullen hebben om de logistieke zaken in orde te maken, zodat zij de werkzaamheden vanaf 1 januari 2009 kunnen voortzetten. (Zahier Azizahamad/DBS)
Para Springs start wederom scholen petflessenactie
Paramaribo - In januari 2009 start Para Springs wederom met de scholen petflessenactie op 50 basis scholen. De actie is in 2008 met succes afgerond en de scholen zijn nu weer enthousiast aan het verzamelen. Para Springs committeert zich om ook in 2009 lege petflessen uit het milieu te halen.
Hoewel het enthousiasme en de participatie van de scholen in de afgelopen 2 jaar steeds zijn toegenomen, is toch besloten om de deelname op 50 scholen te beperken, daar dit project organisatorisch en logistiek zeer intensief is.
Ook dit jaar zal de geheel verzorgde schoolreis voor 100 kinderen gaan naar de Brownsberg. Uit onderzoek is gebleken dat nauwelijks 85 % van de kinderen en leerkrachten, die deelnam, ooit daar naartoe is geweest. De inschrijvingen staan open voor alle GLO-scholen vanaf heden tot en met maandag 12 januari 2009 bij Global Beverages NV. (DBS)
15 december 2008
Documentaire over leegroof Surinames binnenland
Gouddelvers in het district Brokopondo (archieffoto)
HILVERSUM - Het Surinaamse binnenland wordt berooid, vervuild en leeggeroofd achtergelaten door buitenlandse goud- en houtbedrijven. Dat is klacht die Vinije Haabo laat horen en zien, in zijn documentaire die onlangs op de Nederlandse televisie te zien was.
Voor deze documentaire ging Haabo terug naar zijn geboortedorp Pikinslee aan de Boven-Suriname en bezocht ook de goudvelden in het binnenland. Haabo maakte de documentaire voor de serie Warezone, een televisiereeks van de jonge Nederlandse omroep Link, over jongeren in conflictgebieden.
De ‘invasie van multinationales in goud en hout', zoals Haabo het beschouwt, bedreigt de levenssituatie van de bosnegers en indianen die er wonen. “Zij worden van hun bestaan beroofd”, zegt de documentairemaker. “Ze wonen er al honderden jaren, halen alles uit het bos. Eten wormen, rupsen, insecten. Zij weten wat gezond is.
Maar de ‘nieuwe stromingen' zien hen als primitief; liefst moeten ze nu weg.” Haabo hekelt vooral de houding van Surinaamse politici en media, die beide oorverdovend stil blijven bij incidenten met bijvoorbeeld cyanide, de stof die wordt gebruikt bij de goudwinning. “In Guyana is in de negentiger jaren een bassin doorgebroken met rampzalige gevolgen.
In februari was er al sprake van een vrachtwagen vol met chemische spullen voor Iamgold (Canadese mijnbouw-international, red), die in een kreek terecht was gekomen. Het enige wat de Surinaamse media er over hebben bericht, was wat de Iamgold-woordvoerder zei: niks aan de hand.”
Stilgehouden
Een voorbeeld van een politieke doofpot vormt volgens Haabo een onderzoek van de Universiteit van Suriname uit 2004. Bij jonge kinderen uit de buurt van goudwinningsgebieden werd een hoge concentratie kwik aangetroffen. “Dat moest van de politiek stilgehouden worden. Nu hebben Amerikaanse onderzoekers opnieuw aangetoond dat die kinderen tot 33 maal de internationaal toegestane hoeveelheid kwik in hun lichaam hadden.”
Opvallend in Haabo's film is, dat een deel van de oorspronkelijke bevolking zich afvraagt waar de documentairemaker zich druk om maakt. ‘We leven toch nog', is het motto. Daar tegenover staat een jonge medewerker van Iamgold, zelf opgegroeid in de binnenlanden, die benadrukt hoe Suriname dat voor mijnbouw op grote schaal kiest de consequenties daarvan wel moet overzien. “Waar ik me druk om maak”, aldus Haabo, “is mijn volk dat wordt bedreigd. Zij voelen de pijn al, maar hebben geen stem in de media of het parlement.”
Belang
Het veelgehoorde argument dat de goudwinning door multinationals zoals GoldenStar, het land veel geld oplevert, wordt in de film openlijk betwijfeld door ex-president Jules Wijdenbosch. “Wat er nu gebeurt, is een uitverkoop van ons goud”, aldus Wijdenbosch, die de betrokkenheid van GoldenStar-medewerkers bij overheidsonderhandelingen over concessies ‘raar' noemt.
“Hoe eerlijk je ook wil zijn, ik betwijfel of zij geen voordeel hebben gehad aan die slechte deal. Wat Suriname en de natie toekomt, stroomt weg naar de multinationals.” Wijdenbosch, tegenwoordig aangesloten bij de NDP van Bouterse, is één van de weinige politici die aan het woord komt in de film. Is dat een bewuste politieke keuze van Haboo?
“Het ís een politiek verhaal,” staat voor hem vast. “We hebben wel andere politici om een mening gevraagd, maar zij vonden het niet in hun belang om te spreken.” Haboo heeft goede hoop dat zijn film ook in Suriname te zien zal zijn. BVN heeft inmiddels interesse getoond, maar de documentairemaker heeft ook goede hoop dat Surinaamse media het zelf gaan oppakken. (RNW
13 december 2008
Commewijne ‘bedolven’ onder huisvuil
Paramaribo - In het district Commewijne is al sinds 1 december het huisvuil niet opgehaald. Voor vrijwel elke woning staan er vuilniszakken en -tonnen. In sommige gevallen ligt het huisvuil verspreid op de trottoirs omdat honden zakken hebben opengehaald.
Volgens directeur Stanley Mahadewsing van Milieubeheer komt dit door een misverstand tussen zijn dienst en het ministerie van Regionale Ontwikkeling dat eigenlijk de verantwoordelijkheid voor het ophalen van vuil in het district vanaf 1 december had moeten overnemen van Milieubeheer.
Mahadewsing zegt dat er de afgelopen week wederom afspraken zijn gemaakt. Momenteel blijkt Regionale Ontwikkeling niet in staat de dienst over te nemen en moet worden teruggevallen op Milieubeheer. “We zijn donderdag al begonnen met het ophalen van het vuil en zijn gestart op Meerzorg.
De komende week zullen we de dienstverlening voortzetten en zullen voorkomen dat de gemeenschap in Commewijne nog meer last ondervindt van deze situatie,” zegt hij. De Milieubeheer-directeur belooft dat vóór het aanbreken van de feestdagen alle huisvuil zal zijn opgehaald. (dWT)
12 december 2008
Stinkende trenzen zorgen voor milieulast Latour en omgeving
Paramaribo - Kanalen en trenzen in het zuidelijk deel van Wanica, omgeving Latour en Menckendam zorgen voor een enorme stank in de directe omgeving.
Bij een oriëntatie van de milieusectie van de krant gisteren bleek dat de klacht van de buurtmanagers en de buurtbewoners niet is overdreven. Vooral de afvoertrens tegenover de Shell-service station aan de Latourweg produceert een ondraaglijke stank. De trens zelf ligt vrijwel geheel dichtgeslibd met modder, vettig afval en ander vuil.
Bij zowel de buurtbewoners als de buurtmanager, majoor Rudo Fraser, bestaat het vermoeden dat onder andere het afval van een frisdranken en sappenfabriek te Latour sterk heeft bijgedragen aan het milieuprobleem.
De buurtmanager zal de komende week gesprekken voeren met buurtbewoners en de leiding van het bedrijf. Op basis hiervan zal een rapport worden samengesteld en aan het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (Nimos) en het Bureau voor de Openbare Gezondheidszorg (BOG) worden gegeven.
Die officiële instanties moeten dan een onderzoek plegen waarmee de autoriteiten die daarvoor aangewezen zijn, maatregelen kunnen nemen. Verkoper Sedney Poki van een eetwinkeltje op de hoek van Latour zegt dat met de droge tijd de stank heel erg is.
"Dan hoor ik het ook van de klanten.” Volgens hem ligt het niet alleen aan het afval van de bedrijven, maar ook aan de verstopping die begint op Menckendam. Ook in die omgeving en op Hannaslust kampen de buurtbewoners met dichtgeslibde trenzen. De schuld wordt gezocht bij het ministerie van Openbare Werken die niet tijdig de trenzen zou openhalen. Fraser zegt dat dit slechts één van de problemen is van het gebied.
Samen met de buurtorganisatie zal de komende week gepraat worden om na te gaan hoe structurele oplossingen te brengen, maar ook om de bewoners te motiveren zelf iets te doen aan hun leefomgeving. Ook met de bedrijven moet gesproken worden. Hij geeft het voorbeeld dat eerder ook met CIC problemen waren. Dat bedrijf werkt nu een programma af met de buurtbewoners om de directe omgeving schoon te houden. (dWT)
11 december 2008
Huisvuil Commewijne nog steeds niet opgehaald
Paramaribo - Bewoners van Commewijne hebben tegenover DBS hun misnoegen geuit over het feit dat hun huisvuil sedert 1 december niet meer is opgehaald door werknemers van het directoraat Milieubeheer (MB). Dit ervaren zij als heel lastig, omdat de situatie momenteel heel ernstig is geworden.
Mensen zitten opgescheept met hun huisvuil en dumpen nu hun troep gewoon langs de bermen. Hierdoor is de stank en de ravage die honden hebben aangericht aan de vuilniszakken, niet te beschrijven. Wat de reden is dat de vuilophaaldienst niet meer langs komt, is vooralsnog niet bekend bij de mensen.
DBS heeft contact gemaakt met de districtssecretaris van Commewijne, Harold Sheombarsing. Die geeft toe dat er een achterstand is opgetreden in het ophalen van het huisvuil.
Hij zegt dat MB ongeveer 3 weken voor 1 december een schrijven heeft gericht aan de districtcommissaris (dc) van Commewijne, Humphrey Soekimo, met de mededeling dat zij vanwege financiële problemen niet meer in staat zouden zijn om vanaf 1 december, het huisvuil van de mensen op te halen. Doordat de periode heel kort was om budgettair alles bij het commissariaat in orde te hebben, is men niet eraan toegekomen om het project te continueren.
‘Het is ons niet gelukt om een aannemer aan te trekken vanwege het korte tijdsbestek.’ De districtssecretaris zegt dat het de dc is gelukt om gesprekken te voeren met de leiding van MB. Als noodoplossing voor de situatie heeft Soekimo met de directie van MB afgesproken dat deze dienst tot en met 31 december het vuil zal ophalen.
In de tussentijd zal het commissariaat zijn huiswerk goed afmaken om na 31 december het vuilophaalproject te continueren. Sheombarsing zegt dat de situatie natuurlijk niet bevorderlijk is voor het district, maar dat men met man en macht werkt om het probleem tot het verleden te doen behoren. (Zahier Azizahamad/DBS)
4 december 2008
Geen zicht vuilophaal Commewijne
Paramaribo - Het vuil in grote delen van Commewijne is sinds maandag niet opgehaald. Alle vuil van de afgelopen drie dagen ligt voor de huizen langs de weg en men weet er geen raad mee. De vuilzakjes worden door loslopende honden opengescheurd en rondom in de omgeving verspreid. Over de stank moet men maar liever niet spreken. Er is nog geen zicht wanneer het vuil opgehaald zal worden.
De vraag blijft dan nog overeind of het vuil wel opgehaald zal worden. Mohan Chirmoti, vicevoorzitter van de Districtsraad van Commewijne, zegt door radeloze buurtgenoten benaderd te zijn. Chirmoti zegt contact opgenomen te hebben met het districtscommissariaat, maar hij heeft helaas niemand bereid gevonden om hem te spreken.
Chirmoti zegt dat het vuil normaal door Milieubeheer opgehaald wordt. Sedert begin november is evenwel aan het commissariaat middels een schrijven van Milieubeheer medegedeeld dat zij per 1 december het vuil niet meer zouden ophalen.
Hij vindt dan ook dat de districtscommissaris in deze kwestie de nodige maatregelen getroffen moest hebben, omdat hij tijdig op de hoogte was gesteld. De mensen zitten nu met hun vuil en weten niet waar het te dumpen. Het is DBS niet gelukt om een reactie vanuit het districtscommissariaat te krijgen. (DBS)
1 december 2008
Rehabilitatie ‘zandmeren’ zoek
Paramaribo - Personen en bedrijven die een vergunning hebben om zand af te graven, hebben in de meeste gevallen geen haast om de vooraf afgesproken rehabilitatie van het gebied ook daadwerkelijk uit te voeren.
In veel gevallen blijkt nu dat deze onnatuurlijke meren achterblijven met water dat nergens naar toestroomt. Het gevolg is een grote populatie van muskieten en kikkers, die als een plaag worden ervaren in woonwijken.
Ook zijn deze meren en omgeving een ideaal oord voor slangen en kaaimannen. Eén van deze 'groene meren' is aan de Adhinweg te Boxel in het district Para, waar jaren terug een ondernemer zand heeft afgegraven. Het meer, vermoedelijk afgegraven op een eigendomsterrein, ligt nu onbeheerd in de woonwijk.
Buurtbewoners klagen over overlast van kikkers en slangen. Enkele jaren terug is een vijfjarige jongen in het meer verdronken toen hij er ging zwemmen. Geklaag van de buurtbewoners bij overheidsinstanties en de aannemer heeft niets opgeleverd.
Bernard Pansa van de Geologische Mijnbouwkundige Dienst (GMD) is belast met de behandeling en toewijzing van een vergunning voor zandafgravingen. “Er is wel een wet,” zegt hij, “maar rehabilitatie in vooral de kustvlakte is moeilijk en haast onmogelijk."
In de wet is dat wel opgenomen, maar die regel wordt meestal niet nageleefd. De rehabilitatie zou moeten plaatsvinden met organisch materiaal zoals het bos, dat is weggehaald om het zand af te graven. De overheid kan ook niet strikt haar eigen wetten controleren, omdat zijzelf geen mijnbouwgebieden heeft aangewezen voor zandafgravingen.
In dat geval zou de overheid eerst moeten onderzoeken welke gebieden daarvoor geschikt zijn en die in kaart brengen. Zoals het nu gebeurt, is de aanvrager zelf verantwoordelijk voor het risico dat hij neemt om in een aangevraagd gebied zijn activiteiten op te starten.
"Ja wan wet dé, maar in a praktijk a san ne wroko", zegt buurtbewoner Mané van Boxel die daar geboren en getogen is. Mané's neefje is in het ‘groene meer’ te Boxel verdronken. Volgens hem en andere buurtbewoners heeft de ondernemer die dit heeft gedaan "politieke ruggensteun,” dus is er weinig hoop dat die ter verantwoording wordt geroepen.
In dit meer is er dieper gegraven dan de toegestane drie meter van de GMD. Het is de krant niet gelukt de ondernemer te bereiken. Het afgraven van zand is vergunningplichtig, maar geschiedt ook op de illegale manier, vooral op eigendomsterreinen.
Volgens de mijnbouwwet E.58 vallen zandafgravingen onder de noemer bouwmaterialen en moeten aanvragers voldoen aan een reeks van eisen, zoals een nationaliteitsverklaring bij natuurlijke personen, tot een formulier van inschrijving bij de Kamer van Koophandel en Fabrieken.
Pansa legt uit dat eerst een verzoekschrift in drievoud moet worden ingediend. Voordat hij commentaar geeft op het verzoekschrift, gaat de GMD-functionaris eerst in de buurt na of bewoners wel of geen bezwaar hebben dat in hun woonomgeving zand wordt afgegraven. Het geval van Boxel is hem niet bekend. (Wilfred Leeuwin/dWT)
