Nationale nieuwsbronnen (publicaties uit de landelijke dagbladen)
Zoeken = Cntrl + F
10 juni 2006
Bent u wachter of beveiligingsmedewerker?
Beveiligingsbedrijven verrijzen sinds de jaren negentig als paddestoelen uit de grond.
Opvallend is dat veel van deze medewerkers niet altijd weten wat hun functie is. De een "houdt de wacht", de ander is "beveiliger", en weer een ander is "security-medewerker". Begrippen die allemaal door elkaar worden gehaald. "Een hele free for all", vindt Miguel Gilliot, directeur van Securitas, een uitzend-, opleidings- en adviesbureau.
"Beveiligen is een vak en niet domweg het posteren van een paar mannen en vrouwen in uniform. Het is ons vak", luidt de slogan van een beveiligingbedrijf in Paramaribo. Een goed uitgangspunt van dit bedrijf en volledig in lijn met onze gedachtegang bij de samenstelling van dit artikel.
Want veel van de zich beveiligingswerkers noemende mannen en vrouwen hebben niet veel te doen dan zitten voor een gesloten gebouw en wachten tot ze na een achturige of twaalf-urige dienst worden afgelost. Hun taak is "ervoor te waken dat niemand zomaar het gebouw of het terrein betreedt".
Gewapend met slechts een gummistok of een spannend boek wordt de dienst, dag in, dag uit , gedraaid. Veel van hen zijn niet opgeleid en krijgen slechts mondelinge instructies om de dienst door te komen. Uit gesprekken met enkele beveiligingsvrouwen blijkt dat velen het werk "leuk" en "interessant" vinden.
Het interessante ligt voor hen ook in het feit dat "je veel mensen ontmoet" en "vrienden maakt". Weer anderen "zouden graag veel meer willen verdienen", want "de salarissen zijn laag". Opvallend is dat weinigen met naam en toenaam in de krant genoemd willen worden. Maar zoals altijd zijn er uitzonderingen. Twee waren wel bereid tegenover de Ware Tijd hun zegje te doen.
Gesprek met ‘beveiligers'
Landus Perry is 27 jaar en een jaar werkzaam als security-medewerker bij een casino in Paramaribo. Hij belandde daar na gereageerd te hebben op een sollicitatie-oproep. Na het sollicitatiegesprek mocht Perry twee dagen later zijn eerste dienst draaien. Dit gebeurde echter zonder enige training vooraf.
Mondeling werd hem door zijn werkgever gezegd hoe hij met de casino-klanten moest omgaan, hoe hij ze eventueel moest fouilleren en hoe hij moest optreden tegen ‘moeilijke' klanten. Als het te moeilijk wordt, moet de politie worden ingeschakeld. Voor de dienst kregen hij en zijn collega's een gummistok als wapen.
Omdat Perry ervan houdt zichzelf te ontwikkelen en zijn werk alleen maar beter wil doen, riep hij de hulp in van een neef om hem te trainen. "Mijn neef is een van de trainers die de bankbewakers opleidt. Hij heeft mij de nodige technieken bijgebracht." En met deze kennis en ervaringen in het veld heeft hij zich erdoorheen gewerkt.
Perry werkt acht uren per dag en verdient bruto 450 Surinaamse dollar per maand. Daarvan wordt nog belasting, AOV en pensioen afgetrokken, waardoor hij slechts 250 Surinaamse dollar overhoudt. Een loonslip heeft hij nooit in handen gehad, en daarom ziet Perry niet precies op grond waarvan de 200 Surinaamse dollar van zijn salaris wordt afgetrokken. Hij wordt per kas betaald. Ook moest hij zijn schoeisel en kledij zelf aanschaffen. Perry zoekt nu een ander werk, maar totdat hij die gevonden heeft zal hij zijn baan als security behouden. Perry:"Ik krijg het gevoel alsof er misbruik van mij wordt gemaakt. Wie kan nu in zo een harde tijd uitkomen met 250 Surinaamse dollar per maand?"
Danielle Dijksteel is een alleenstaande moeder van 26 jaar met een kind van 4 jaar. Ze is dus alleen verantwoordelijk voor de zorg van haar kind. Danielle is laag geschoold (BO-niveau) en kon, net zoals velen van haar niveau, moeilijk aan een baan komen. Tot zij twee jaren geleden door een vriendin getipt werd dat een securitybedrijf naar wachters zocht. Op advies van die vriendin reageerde ze op die vacature.
"Ik meldde me de volgende dag aan bij het bedrijf, vulde een formulier in en mocht de volgende dag al beginnen met werken. Mij werd op mijn eerste werkdag verteld wat mijn werkzaamheden waren en hoe ik moet reageren als ongeregeldheden zich voordoen op de post. Als iemand zou willen inbreken dan kunnen wij niets anders doen dan de politie bellen. Ik weet niet hoe ik mezelf zou moeten verdedigen, omdat wij geen zelfverdedigingstechnieken hebben aangeleerd. We hebben geen enkele training gehad."
In haar eerste dienstjaar verdiende Danielle 150 Surinaamse dollar per maand. Dit bedrag is nu verhoogd naar 200 Surinaamse dollar. "Het is heel weinig geld om mezelf en mijn dochtertje te verzorgen. Maar ja, ik ga het toch moeten doen aangezien ik geen beter werk kan vinden. Liever iets dan niets"
Training belangrijk
Bij de Kamer van Koophandel en Fabrieken zijn bijna veertig beveiligings- en bewakingsbedrijven geregistreerd. Niet allemaal blijken hun personeel te – willen – trainen. "Ik heb mensen nodig die ik direct kan inzetten. Ik ben geen trainingsinstituut", blaft directeur van een der securitybedrijven ons via de telefoon toe. Daarmee is voor hem de kous af. "Ik denk dat dat het probleem is bij veel beveiligingsbedrijven.
Ze willen snel geld maken en geen tijd stoppen in de training van personeel", zegt Securitas-directeur Miguel Gilliot. Via zijn bedrijf wil hij trainingen verzorgen aan beveiligingsbedrijven of zelfs trainingen verzorgen aan mensen werkzaam in die branche. "Ik wil de opleidingsautoriteit worden in de beveiligingsbranche en ook op het uitzendgebeuren. Ik wil me niet zozeer gaan richten op de bewaking en beveiliging, want daar zit er genoeg concurrentie."
Dit is hem tot nu toe niet gelukt, ondanks hij tientallen brieven heeft geschreven aan beveiligingsbedrijven. "Zeker vier keer heb ik een oproep gedaan in de krant. Slechts enkele mensen hebben gereageerd. Daaruit concludeer ik dat mensen niet opgeleid willen worden in Suriname. Het is triest."
Gilliot geeft toe dat er een paar beveiligingsbedrijven zijn die hun mensen opleiden, maar de meeste willen daarin niet investeren. Als ex-militair en ex-politieman heeft Gilliot zelf veel kennis vergaard in Barbados en Trinidad. Werkzaam bij de NV Havenbeheer kreeg hij via de Organisatie van Amerikaanse Staten een aanbieding om in Engeland een opleiding te volgen. Bij Forbes Securitas kon hij de opleiding Security Practice and Management volgen. "Met die opleiding was ik de tweede persoon in Suriname die een dergelijke opleiding had gevolgd.
Terug in Suriname besloot ik niet meer bij Havenbeheer te gaan, maar toen – met twee vrienden – een bedrijf te beginnen." Dat bedrijf heette toen Multi disciplinary Business Group (MBG). Aangezien Gilliot zich verder wilde ontplooien vertrok hij in 1997 voor vervolgopleidingen naar Nederland. Gewapend met zijn diploma's Algemene beveiligingsmedewerker en Vakdiploma Beveiligingsopleiding en kader kwam hij in 2003 terug en richtte zijn multibeveiligingsbedrijf Securitas op.
Kwaliteit eisen
Gilliot vindt dat de samenleving zelf moet gaan letten op kwaliteit die de beveiligingsbedrijven leveren. Er zijn bedrijven die personen van 60 jaar in dienst nemen, voor twaalf-urige diensten, van zeven uur ‘s morgens tot zeven uur 's avonds. "Die – 60 jarige – man weet helemaal niets van beveiliging, krijgt slechts enkele instructies, moet gewoon op een stoel zitten. Je ziet vrouwen en mannen die niet kunnen schrijven of communiceren en slechts zitten om een gebouw te bewaken. Dat ding is een beroep. Je moet opgeleid zijn voor die job."
Gilliot heeft er moeite mee dat iedereen die eens politieman, militair of brandweer is geweest, het zo logisch vindt om een beveiligingsmedewerker te worden. Securitas heeft sollicitatiegesprekken gevoerd en gemerkt dat mensen die enkele jaren in de militaire of politiedienst hebben gezeten zich zondermeer geschikt achten voor de beveiliging.
Veel eigenaren van beveiligingsbedrijven zijn politieman of militair geweest, maar verder hebben ze geen opleiding gevolgd. "Dat ding is commercieel, vandaar dat zoveel spelers zich aanmelden. Een beveiliger verschilt van een wachter. Bij beveiliging heb je nog grotere risico, want je wordt verantwoordelijk gesteld voor een product, een bedrijf. Maar als wachter ga je zitten en zorgen dat niemand het terrein betreedt."
Gilliot: "Een beveiligingsman hoeft geen wapen te hebben. Je opleiding, portofoon en je mond zijn je wapen. Maar veel mensen willen buitengewoon agent van politie worden en een wapen hebben, want dan kunnen ze meer doen. Maar dat is het niet."
Securitas wil helpen om verandering te brengen hierin. Het bedrijf heeft onlangs een sollicitatieoproep gedaan en meer dan 100 mensen hebben gereageerd. Zij zullen worden gescreend en nagegaan zal worden wat met ze zal gebeuren. Wie in aanmerking komt voor een van de negen trainingen zal alzo worden getraind. Het is zo dat je als bedrijf personeel wil leveren naar behoefte. "Wij willen het heel professioneel aanpakken.
Ik wil het doen zoals ik het in Europa heb geleerd; dus beveiligingsmedewerker voor horeca, portier etcetera. Ik heb een zestal opleidingen en van allemaal heb ik de specifieke leerstof."
Gilliot is blij met het voornemen van het ministerie van Justitie en Politie dat ordening wil brengen in de beveiligingsbranche. Volgens informatie wordt momenteel binnen het ministerie gewerkt aan voorwaarden en regels. (dWT/tekst en foto's Ebu Jones en Ricardo Carrot)